( 3 ) الأقرع بن عبد اللّه حميرى را به سوى / 6 . ذى زود ( - 258 ) 7 . ذى مرّان ( - 259 ) ( 4 ) فرات بن حيّان عجلى را به سوى / 8 . ثمامة بن أثال ( - 260 ) ( 5 ) زياد بن حنظلهء تميمى عمرى را به سوى / 9 . قيس بن عاصم ( - 261 ) 10 . زبرقان بن بدر ( - 262 ) ( 6 ) صلصل بن شرحبيل را به سوى / 11 . سبرهء عنبرى ( - 263 ) 12 . وكيع دارمى ( - 264 ) 13 . عمرو بن محجوب عامرى ( - 265 ) 14 . عمرو بن خفاجى از بنى عامر ( - 266 ) ( 7 ) ضرار بن أزور اسدى را به سوى / 15 . عوف زرقانى از بنى صيداء ( - 267 ) 16 . سنان اسدى غنمى ( - 268 ) 17 . قضاعى ديلمى ( - 269 ) ( 8 ) و نعيم بن مسعود اشجعى را به سوى / 18 . پسر ذو اللّحيه ( - 270 ) 19 . پسر مشيمصهء جبيرى ( 10 ) ( 271 ) . گسيل داشت ( 11 ) . متن اين نامه‌ها به جز پاره‌اى از نامه‌هاى جشيش كه پس از اين ، از آن سخن خواهيم گفت ، به دست نيامده است . ( 1 ) نخستين كسى كه در قلمرو فرمانروايى أسود در برابر او ايستاد و بر وى چيره گشت و نيز در منطقهء فرمانروايى فيروز و دادويه ، با آنان به پيكار پرداخت ، عامر بن شهر همدانى بود . سپس كسانى كه از سوى پيامبر ( ص ) فرمان كتبى دريافت كرده بودند ، برابر دستور وى ، با آنان به پيكار پرداختند . از عبيد بن صخر روايت است كه گفت : آنگاه كه ما در جند ( 12 ) بوديم و از دين برگشتگان را بدان گونه كه لازم بود نگاه داشته و پيمان نامه‌هايى ميان خود و ايشان نوشته بوديم ( - 272 ) نامه‌اى از أسود به دست ما رسيد ( - 273 ) : اى كسانى كه بر ما سبقت گرفته به آبشخور ما در آمده‌ايد ، آن مقدار از زمينهاى ما را كه به دست آورده‌ايد ، براى ما نگاه داريد ؛ و آنچه را كه گرد آورده‌ايد ، افزون كنيد كه ما بر آن سزاوارتريم ؛ ولى